در دهه گذشته، کمتر فرنچایز بازی ویدیویی را میتوان یافت که به اندازه رزیدنت اویل ثبات و کیفیت خود را حفظ کرده باشد، و تصادفی نیست که محبوبیت این مجموعه در همین بازه زمانی اوج گرفته است. در سالهای اخیر، سازنده این مجموعه وحشت هر کاری را که میشد انجام داده تا مسیر موفقیتش ادامه پیدا کند و مخاطبان بیشتری جذب شود؛ از دنبالههای درجهیک و ریمیکهای خیرهکننده گرفته تا بازسازی تازه فیلم رزیدنت اویل و موارد دیگر، که بیشترشان برای این مجموعه نتیجهای عالی داشتهاند.

یکی از بخشهای کوچک این برنامه در ماههای اخیر، عرضه بزرگترین بازیهای رزیدنت اویل برای مخاطبان جدید از طریق نسخههای سوییچ ۲ بوده است. پس از پورتهای بومی و تأثیرگذار رزیدنت اویل ۷ و ویلج برای کنسول هیبریدی نینتندو در اوایل امسال، و همچنین عرضه همزمان رزیدنت اویل رکوییِم روی سوییچ ۲، حالا سازنده سهگانه ریمیکهای رزیدنت اویل ۲، ۳ و ۴ را هم به این پلتفرم آورده است، آن هم با نتایجی که چندان غافلگیرکننده نیست و مشابه قبلیهاست.
«بخش کوچکی از این برنامه در ماههای اخیر، رساندن بزرگترین بازیهای رزیدنت اویل به مخاطبان جدید با پورتهای سوییچ ۲ بوده است.»
تا اینجا دیگر نباید عجیب باشد که نینتندو سوییچ ۲ توان اجرای روان بازیهایی را دارد که در نسل پلیاستیشن ۴ و ایکسباکس وان از نظر فنی ما را شگفتزده کردند. بنابراین این سه ریمیک هم مشکل مهمی ندارند. یعنی حالا بازیکنان میتوانند این کلاسیکهای مدرن ژانر بقا-وحشت را روی پلتفرمی کاملاً تازه تجربه کنند یا دوباره از نو بازی کنند؛ آن هم با انعطافی که سوییچ ۲ در شیوه بازی فراهم میکند و امتیازی بزرگ است.
اول از همه رزیدنت اویل ۲ را داریم؛ بازیای که نهتنها یکی از بهترین عنوانهای این مجموعه است، بلکه از عنوانهای پایهای بقا-وحشت در عصر مدرن به شمار میرود و الگوی کاملی برای بازسازی یک کلاسیک محبوب است.
وقتی در سال ۲۰۱۹ برای اولین بار رزیدنت اویل ۲ را نقد کردم، بلافاصله عاشقش شدم و آن را یکی از بهترین بازیهای بقا-وحشت ساختهشده نامیدم. گذر سالها هم نظرم را تغییر نداده است. بنابراین تجربه بازیای که احتمالاً محبوبترین بازی رزیدنت اویل برای من است روی سوییچ ۲، تجربهای فوقالعاده بود؛ و این موضوع مجله بازی علاوه بر کیفیت خود بازی، از کیفیت این پورت هم حکایت دارد.
«چه برای تازهواردان و چه برای بازیکنان قدیمی، نسخه سوییچ ۲ رزیدنت اویل ۲ راه عالیای برای تجربه ریمیک سال ۲۰۲۰ است.»
سفر کابوسوار لئون و کلر در راکون سیتی و ایستگاه پلیس RPD هنوز جذابیت خود را از دست نداده و روی سوییچ ۲ هم همانقدر گیراست. پیش از هر چیز، طراحی مراحل فوقالعادهای دارد و در برخی از نمادینترین مکانهای مجموعه جریان مییابد؛ از ساختمان RPD و فاضلابهای راکون سیتی گرفته تا آزمایشگاه زیرزمینی NEST شرکت آمبرلا و جاهای دیگر.
همه اینها با مبارزات عالی، فضای ترسناک، معماهای هوشمندانه، نبردهای پرتپش با باسها و تهدید تقریباً دائمی یکی از بدنامترین دشمنان تعقیبکننده تاریخ بازیها، یعنی تایرانت یا همان آقای ایکس، تقویت میشود. اگر برای قابلحمل بودن سوییچ ۲ ارزش قائل باشید، نسخه سوییچ ۲ رزیدنت اویل ۲ راه بسیار خوبی برای تجربه ریمیک ۲۰۲۰ است.
پورت رزیدنت اویل ۳ هم به همان اندازه در انتقال تجربه اصلی به پلتفرم نینتندو موفق است؛ یعنی پورتی محکم از بازیای که در نهایت ناامیدکننده بود. وقتی در سال ۲۰۲۰ آن را نقد کردم، ریمیک رزیدنت اویل ۳ را تجربهای اکشن-وحشت و مستحکم دانستم، اما بازسازیای ناامیدکننده نسبت به بازی اصلی، و هنوز پای این نظر ایستادهام.
هنوز چیزهای زیادی در ریمیک سال ۲۰۲۰ دوست دارم. جیل ولنتاین قهرمانی فوقالعاده است و شاید یکی از بهترین روایتهای این شخصیت نمادین تا امروز باشد. در کنارش، کارلوس الیویرا نقش مکمل مناسبی دارد و گروه شخصیتهای فرعی هم قابلقبولاند. ستاره اصلی البته نمسیس است، همان سلاح زیستی بیامانی که در سراسر داستان جیل را تعقیب میکند. از نظر داستانگویی، رزیدنت اویل ۳ در بیشتر بخشها بازگویی خوبی از بازی اصلی ۱۹۹۹ روی پلیاستیشن ۱ است.
اما همین نقاط قوت، گاهی بزرگترین ضعفهایش هم هستند. ریمیک رزیدنت اویل ۳ بهخاطر حذف بخشی از محتوا و تغییرات بحثبرانگیز نسبت به نسخه اصلی پلیاستیشن ۱ بسیار اختلافبرانگیز بوده و این ناامیدیها هم امروز کمتر نشدهاند. برج ساعت حذف شده، راکون سیتی آنقدر که باید قابلگشتوگذار نیست و نمسیس آن تهدید فراگیر و بیوقفهای نیست که باید میبود؛ و اینها تنها بخشی از ماجراست.
در پایان، با اینکه رزیدنت اویل ۳ بهتنهایی بازی اکشن-وحشت محکم، کوتاه و سرگرمکنندهای است، به پتانسیلش آنطور که باید عمل نکرده و قطعاً به اوج ریمیک رزیدنت اویل ۲ نمیرسد.
«ریمیک رزیدنت اویل ۳ بهشدت اختلافبرانگیز بوده است.»
سپس ریمیک رزیدنت اویل ۴ را داریم. ماموریت دشوار لئون اس. کندی برای نجات اشلی گراهام از چنگ دشمنان همچنان جذاب است؛ با اکشن پرتنش، نبردهای پرآدرنالین با باسها و همان شوخطبعی اغراقآمیز و کمی کلیشهای که از رزیدنت اویل انتظار داریم.
همچنین باید به این نکته اشاره کنم که این پورتها از نظر فنی چقدر چشمگیرند. سازنده همیشه عادت داشته بازیهایی با گرافیک خیرهکننده عرضه کند و مجموعه رزیدنت اویل بهطور کلی در این کار تازهوارد نیست.